Kata Kolokial

Oleh S. NATHESAN

Umumnya, perkataan dalam bahasa Melayu dapat dibahagikan kepada dua jenis yang utama, iaitu perkataan formal atau rasmi dan tidak formal atau tidak rasmi. Kata rasmi ialah kata yang digunakan dalam bahasa rasmi, manakala kata tidak rasmi ialah kata yang digunakan dalam situasi tidak rasmi. Antara kata yang termasuk dalam golongan ini termasuklah kata basahan, kata slanga dan kata bahasa pasar. Kata basahan ialah kata yang digunakan dalam percakapan harian dan belum diterima sebagai kosa kata Melayu baku.

Kata basahan ini juga dirujuk sebagai kata kolokial dalam bahasa Melayu, khususnya dalam konteks linguistik. Kata kolokial ini digunakan dalam bahasa basahan, iaitu bahasa yang bersifat tidak baku dan bahasa percakapan atau bahasa mulut.

Dalam Kamus Dewan, edisi, keempat, bahasa basahan ditakrifkan sebagai bahasa yang digunakan dalam percakapan sehari-hari. Dengan hal yang demikian, kata basahan bermakna kata yang digunakan dalam bahasa basahan untuk komunikasi harian, seperti dalam situasi bersembang atau berbual dan lazimnya dalam situasi tidak rasmi.

Menurut David Crystal dalam The Cambridge Encyclopedia of Language, kosa kata bahasa harian cenderung bersifat informal dan domestik, terhad dan tidak eksplisit kerana penutur bahasa menghadapi masalah tertentu, seperti masalah ingatan, tumpuan dan persepsi semasa bertutur. Oleh hal yang demikian, mereka memilih kata kolokial dalam pertuturan. Adakalanya, dalam situasi keterlaluan, kata rapu, seperti kacauwali (kecuali), digunakan dalam perbualan bahasa harian. Kata rapu dimaksudkan sebagai nonsense word dalam bahasa Inggeris.

___

Rencana ini dipetik daripada Dewan Bahasa, Julai 2012

Leave a Reply