Alam Semula Jadi dalam Seorang Tua di Kaki Gunung

Oleh S. NATHESAN

Leksikologi secara umum difahami sebagai bidang yang memberikan tumpuan utama terhadap perkataan. Routledge Encyclopedia of Language Teaching and Learning mendefinisi kan leksikologi sebagai kajian tentang penggunaan perkataan, iaitu melihat kosa kata sebagai subset perkataan yang digunakan dalam konteks tertentu. Hal ini bermaksud aspek perkataan yang diteliti dalam bidang leksikologi termasuklah penggunaan perkataan dalam situasi tertentu, seperti dalam novel. Novel Seorang Tua di Kaki Gunung (STDKG) oleh Azizi Haji Abdullah mempunyai perkataan yang ada hubung kait dengan alam semula jadi dan dapat diteliti dari sudut leksikologi.

Alam semula jadi dapat difahami sebagai suatu landskap, iaitu pemandangan kawasan yang mengandungi unsur bukit-bukau, sungai, pedesaan, rimba dan kaki gunung. Kata yang berkaitan dengan alam semula jadi dalam STDKG merupakan kata Melayu tradisi yang diturunkan daripada generasi kepada generasi sehingga kini.

Novel STDKG memaparkan persoalan jurang antara dua generasi, iaitu golongan tua dan muda. Golongan tua, melalui watak Tukya cuba mempertahankan pendiriannya terhadap corak kehidupan tradisi yang amat rapat dengan kehidupan alam semula jadi. Salah satu kekuatan novel ini terletak pada aspek pelukisan latar.

Banyak perkataan yang terdapat dari halaman satu hingga 50 novel ini menghuraikan alam semula jadi di kawasan kaki Gunung Bongsu, Kulim, Kedah.

___

Rencana ini dipetik daripada Dewan Bahasa, Januari 2013.

Leave a Reply